X SİNİF BURAXILIŞ FƏNLƏRİ ÜZRƏ SINAQ İMTAHANI, 14 İYUN
Azərbaycan dili
Fonetika. Danışıq səsləri. Saitlərin növləri: qalın, incə; açıq, qapalı; dodaqlanan, dodaqlanmayan. Samitlərin növləri: kar, cingiltili. Sözün hərf və səs tərkibi. Bir sıra sözlərdə o saitinin [a] kimi tələffüzü. Saitlərin uzun tələffüzü. Söz sonunda b, c, d, g samitlərinin tələffüzü. K samitinin yazılışı və tələffüzü. Q samitinin yazılışı və tələffüzü. Qoşa samitlə bitən təkhecalı sözlər: eynicinsli qoşa samitlə bitən sözlər, müxtəlifcinsli qoşa samitlə bitən sözlər. Söz ortasında yanaşı gələn tt, kk, pp, qq samitlərinin tələffüzü. Ahəng qanunu. Heca. Sözün yazılışı və deyilişinə görə təhlili (fonetik təhlil). Leksika. Sözün leksik və qrammatik mənası. Əsas nitq hissələrinin həm leksik, həm də qrammatik mənaya, köməkçi nitq hissələrinin ancaq qrammatik mənaya malik olması. Sözün ilkin – həqiqi mənası. Sözün məcazi mənası. Çoxmənalı sözlər. Omonimlər. Omonim sözlərlə çoxmənalı sözlərin müqayisəsi. Sinonimlər. Antonimlər. Frazeoloji birləşmələr (sabit söz birləşmələri). Terminlər. Sözün leksik təhlili. Sözün tərkibi. Kök və şəkilçi. Leksik və qrammatik şəkilçilər. Şəkilçilərin bir, iki və dörd variantlı olması. Bitişdirici samitlər (n, y, s). Söz yaradıcılığı. Sözlərin quruluşca növləri. Sadə sözlər. Düzəltmə sözlər. Mürəkkəb sözlər. Tərəfləri bitişik, defislə və ayrı yazılan mürəkkəb sözlər. Eyniköklü sözlər. Sözün başlanğıc forması. Sözün tərkibinə görə təhlili. Morfologiya. Əsas nitq hissələri. İsim, onun əşya adı bildirməsi. Konkret və mücərrəd isimlər. Ümumi və xüsusi isimlər. İsmin tək və cəm formaları. Toplu isimlər və onların cəm isimlərdən fərqi. İsmin halları. Qeyri müəyyənlik bildirən yiyəlik hal. Qeyri-müəyyənlik bildirən təsirlik hal. Adlıq, qeyri-müəyyən yiyəlik və qeyri-müəyyən təsirlik halların fərqləndirilməsi. İsmin mənsubiyyətə görə dəyişməsi. Mənbə, mövqe, mənafe, tale, mənşə, su, nə sözlərinin mənsubiyyətə görə dəyişməsi. Bəzi ikihecalı isimlərin kökündə qapalı saitin düşməsi. Xəbərlik şəkilçiləri. Sifət, onun əşyaya aid əlamət və keyfiyyət bildirməsi. Sifətin dərəcələri. Adi, azaltma və çoxaltma dərəcələri. Azaltma və çoxaltma dərəcələrində olan sifətlərin yazılışı. Sifətlərin isimləşməsi. Say, onun əşyanın miqdar və sırasını bildirməsi. Sayın mənaca növləri: miqdar və sıra sayları. Miqdar saylarının növləri: müəyyən miqdar sayları, qeyri-müəyyən miqdar sayları, kəsr sayları. Numerativ sözlər və onların işlənmə məqamları. Sayların yazılışı: sözlərlə, ərəb rəqəmləri ilə, Roma rəqəmləri ilə, ərəb rəqəmləri və sözlərin iştirakı ilə. Miqdar saylarında şəkilçilərin yazılışı. Sıra saylarının yazılışı. Defislə yazılan mürəkkəb saylar. Saylarla işlənən isimlərin təkdə və ya cəmdə olması. Sayların isimləşməsi. Əvəzlik, onun əsas nitq hissələrinin yerində işlənməsi. Əvəzliyin mənaca növləri. Şəxs əvəzlikləri. Şəxs əvəzliklərinin I, II və III şəxsin təkində və cəmində olması. İşarə əvəzlikləri. O, bu əvəzliklərindən sonra vergülün işlənməsi. Sual əvəzlikləri. Qeyri-müəyyən əvəzliklər. Təyini əvəzliklər. Feil, onun əşyanın hərəkətini bildirməsi. Feilin təsdiq və inkar formaları. Feilin şəxsə görə dəyişməsi. Feilin quruluşca növləri: sadə, düzəltmə və mürəkkəb feillər. Tərəfləri defislə və ayrı yazılan mürəkkəb feillər. Feilin şəkilləri (Feilin təsriflənən formaları). Feilin zamana görə dəyişməsi. Feilin indiki zamanı. Feilin keçmiş zamanı. Feilin gələcək zamanı. Xəbər şəkli. Xəbər şəklində olan feilin zamana və şəxsə görə dəyişməsi. Xəbər şəklində olan feillərin yazılışı və tələffüzü. Əmr şəkli. Arzu şəkli. Vacib şəkli. Lazım şəkli. Şərt şəkli. Feilin zamana görə dəyişməsi. Feilin indiki zamanı. Feilin keçmiş zamanı. Feilin gələcək zamanı. Hərəkətin subyekti və obyekti. Feilin qrammatik məna növləri: məlum, məchul, şəxssiz, qayıdış, qarşılıq-birgəlik, icbar növ. İdi, imiş, isə köməkçi sözləri (hissəcikləri). İdi, imiş köməkçi sözləri (hissəcikləri) və keçmiş zaman şəkilçiləri. İsə köməkçi sözü (hissəciyi) və feilin şərt şəklinin fərqləndirilməsi. Cümlədə isə köməkçi sözünün (hissəciyinin) qoşulduğu sözdən sonra vergülün işlənməsi. Feilin təsriflənməyən formaları. Feilin şəxsə və kəmiyyətə görə dəyişməyən formaları: məsdər, feili sifət, feili bağlama. Feilin təsriflənməyən formalarının iki nitq hissəsinin xüsusiyyətlərinə malik olması. Təsriflənməyən formaların hər üçündə feilin xüsusiyyətlərinin olması. Məsdərin feil və ismin bəzi xüsusiyyətlərinə malik olması. Feili sifətin feilin və sifətin bəzi xüsusiyyətlərinə malik olması. Feili sifətin feildən düzələn sifətlərdən fərqləndirilməsi. Feili bağlamanın həm feilin, həm də zərfin xüsusiyyətlərinə malik olması. Zərf, onun, əsasən, hərəkəti müxtəlif cəhətdən izah etməsi. Zərfin quruluşca növləri: sadə, düzəltmə, mürəkkəb zərflər. Mürəkkəb zərflər və onların yazılışı. Tərəfləri bitişik, defislə və ayrı yazılan mürəkkəb zərflər. Zərflərin məna növləri. Tərzi-hərəkət zərfləri. Zaman zərfləri. Yer zərfləri. Kəmiyyət zərfləri. Həm zərf, həm də digər nitq hissələri kimi işlənə bilən sözlər. Köməkçi nitq hissələri. Qoşma, onun müxtəlif qrammatik məna çalarları yaradan köməkçi nitq hissəsi olması. Qoşmaların deyilişi və yazılışı. Çoxhecalı qoşmaların ayrı, təkhecalı qoşmaların bitişik yazılması. Bağlayıcı, onun sözlər, cümlə üzvləri və cümlələr arasında əlaqə yaradan köməkçi nitq hissəsi olması. Bağlayıcılarda vergülün işlənməsi. Mürəkkəb bağlayıcılar və onların yazılışı. Ədat, onun cümlədə fikrin təsirliliyini artıran köməkçi nitq hissəsi olması. Ədatların yazılışı. Bitişik və ayrı yazılan ədatlar. Təsdiq və inkar bildirən ədatlarla bağlı vergülün işlənməsi. Modal söz, onun danışanın ifadə etdiyi fikrə münasibət bildirən köməkçi nitq hissəsi olması. Modal sözlərlə bağlı vergülün işlənməsi. Nida, onun hiss-həyəcan bildirən köməkçi nitq hissəsi olması. Nidalarda vergül və nida işarəsinin işlənməsi. Əsas və köməkçi nitq hissələrinin omonimliyi. Köməkçi nitq hissələrinin bir-biri ilə omonimliyi. Köməkçi nitq hissələrinin sinonimliyi. Bəzi bağlayıcı və ədatların müəyyən şəkilçilərdən fərqləndirilməsi. Sözün morfoloji təhlili. Sintaksis. Söz birləşməsi və cümlə. Söz birləşməsi (sərbəst söz birləşmələri). Söz birləşməsinin iki və daha artıq müstəqil sözün məna və qrammatik cəhətdən birləşdiyi dil vahidi olması. Söz birləşmələrinin əsas və asılı tərəfləri. Əsas tərəfə görə söz birləşmələrinin növləri: ismi və feili birləşmələr. İsmi birləşmələr. Mürəkkəb adlar (Mürəkkəb adların söz birləşməsi şəklində olması). Mürəkkəb adların yazılışı. Tərkibindəki bütün sözlərin birinci hərfi böyük yazılan mürəkkəb adlar. Yalnız birinci komponentinin baş hərfi böyük yazılan mürəkkəb adlar. Tərkibində mirzə, hacı, şah və s. olan mürəkkəb adların yazılışı. Feili birləşmələr və onların növləri. Əsas tərəfi məsdərlə ifadə olunan feili birləşmələr (məsdər tərkibləri). Əsas tərəfi feili sifətlə ifadə olunan feili birləşmələr (feili sifət tərkibləri). Əsas tərəfi feili bağlama ilə ifadə olunan feili birləşmələr (feili bağlama tərkibləri). Sintaktik əlaqələr və onların növləri. Tabesizlik əlaqəsi. Tabesizlik əlaqəsinin bərabərhüquqlu söz və cümlələr arasında olması. Tabelilik əlaqəsi. Tabelilik əlaqəsində olan tərəflərdən birinin digərindən asılı olması. Tabelilik əlaqəsinin yaranmasında ismin hal, mənsubiyyət və xəbərlik şəkilçilərinin rolu. Uzlaşma əlaqəsi. Xəbərin mübtəda ilə şəxsə və kəmiyyətə görə uzlaşması. Cümlə üzvləri. Cümlənin baş üzvləri. Cümlənin qrammatik əsası. Mübtəda. Mübtədanın cümlədə haqqında danışılanı bildirməsi. Obyektin mübtəda yerində çıxış etməsi. Mübtədanın ifadə vasitələri. Xəbər. Xəbərin cümlədə, əsasən, haqqında danışılan barədə məlumat verməsi. Xəbərin ifadə vasitələri. Feili xəbər. Feili xəbərin feilin müxtəlif şəkilləri ilə ifadə olunması. İsmi xəbər. İsmi xəbərin ifadə vasitələri. Frazeoloji birləşmələrin həm feili, həm də ismi xəbər olması. Suala cavab verməyən var, yox, lazım, mümkün və s. sözlərin ismi xəbər kimi işlənə bilməsi. Deyil sözünün adlara qoşulması ilə yaranan ismi xəbərlər. Cümlənin ikinci dərəcəli üzvləri. Tamamlıq. Tamamlığın ifadə vasitələri. Təyin. Təyinin bütün cümlə üzvlərinə aid olması. Təyinin ifadə vasitələri. Zərflik. Zərfliyin, əsasən, feili xəbərə aid olması. Zərfliyin mənaca növləri. Tərzi-hərəkət zərfliyi. Zaman zərfliyi. Yer zərfliyi. Səbəb zərfliyi. Məqsəd zərfliyi. Kəmiyyət zərfliyi. Zərfliyin ifadə vasitələri. Həmcins üzvlər. Bütün cümlə üzvlərinin həmcins ola bilməsi. Həmcins üzvlər arasında tabesizlik əlaqəsinin olması. Həmcins üzvləri bir-birinə bağlayan vasitələr. Həmcins üzvlərdə qrammatik şəkilçilərin, köməkçi sözlərin (hissəciklərin) və qoşmaların ixtisarı. Həmcins üzvlərdə ümumiləşdirici sözlər. Ümumiləşdirici sözlərlə bağlı durğu işarələrinin işlənməsi. Cümlədə söz sırası. Söz sırasının pozulması halları. Əlavələr. Əlavənin özündən əvvəlki üzvü, sözü aydınlaşdıran, dəqiqləşdirən söz və ifadə olması. Bütün cümlə üzvlərinin əlavəsinin olması. Əlavələrlə bağlı işlənən durğu işarələri. Ara sözlər. Ara sözün danışanın ifadə etdiyi fikrə münasibətini bildirməsi. Ara sözlərlə bağlı vergül işarəsinin işlənməsi. Xitab. Xitabın cümlədə müraciət ediləni bildirən söz və ya söz birləşməsi olması. Xitabla bağlı işlənən durğu işarələri. Cümlə. Cümlənin məqsəd və intonasiyaya görə növləri. Nəqli cümlə. Sual cümləsi. Əmr cümləsi. Nida cümləsi. Baş üzvlərin iştirakına görə sadə cümlənin növləri. Müəyyən şəxsli cümlə. Qeyri-müəyyən şəxsli cümlə. Ümumi şəxsli cümlə. Şəxssiz cümlə. Adlıq cümlə. Söz-cümlə. Söz-cümlələrin ifadə vasitələri.Cümlənin quruluşca növləri. Sadə cümlənin bir, mürəkkəb cümlənin iki və daha artıq qrammatik əsasının olması. Mürəkkəb cümlə. Tabesiz mürəkkəb cümlə. Tabesiz mürəkkəb cümlənin tərkib hissələri arasında tabesizlik əlaqəsinin olması. Tabesiz mürəkkəb cümlənin tərkib hissələrini bağlayan vasitələr (intonasiya, tabesizlik bağlayıcıları). Tabeli mürəkkəb cümlələr. Baş və budaq cümlə. Tabeli mürəkkəb cümlənin tərkib hissələrini bağlayan vasitələr (intonasiya, tabelilik bağlayıcıları, digər vasitələr). Tabeli mürəkkəb cümlədə ki bağlayıcısının yeri. Tabeli mürəkkəb cümlələrdə bağlayıcı sözlər. Baş və budaq cümlələrin yeri. Sintaktik təhlil. Vasitəsiz nitq. Vasitəsiz nitqdə durğu işarələri (qoşa nöqtə, dırnaq, vergül, tire). Dialoqlarda durğu işarələri. Vasitəli nitq. Dil, onun ictimai hadisə olması. Yazı, onun tipləri (növləri). Durğu işarələri: nöqtə, sual, nida, vergül, üç nöqtə, qoşa (iki) nöqtə, dırnaqlar, tire. Ədəbi dilin normaları: fonetik norma, leksik norma və qrammatik norma. Dilin üslubi imkanlarının təzahür formaları: funksional və fərdi (fərdi nitq ünsürləri) üslub. Sözün üslubi funksiyaları. Bədii üslubun xüsusiyyətləri. Bədii üslubun obrazlı nitq forması olması. Bədii üslubun təzahür formaları. Sözün informativ və poetik funksiyaları. Bədii söz. Bədii təsvir və ifadə vasitələri. Ellipsis. Elmi üslubun xüsusiyyətləri: izah etmək, şərh etmək, nəticə çıxarmaq. Elmi üslubda sözlərin terminləşməsi. Sözün həqiqi mənada işlədilməsinin elmi üslubun xüsusiyyətlərindən biri olması. Publisistik üslubun xüsusiyyətləri. Publisistik üslubun formaları: yazılı və şifahi. Rəsmi-işgüzar üslubun xüsusiyyətləri. Məişət üslubunun xüsusiyyətləri. Xülasə. Xülasəyə verilən tələblər. Tezis. Tezisin əsas xüsusiyyətləri.
Riyaziyyat
Natural ədədlər. Bölünən və bölən. Tam və qalıqlı bölmə. Bölünmə əlamətləri. Sadə və mürəkkəb ədədlər. Natural ədədlərin sadə vuruqlara ayrılması. Qarşılıqlı sadə ədədlər. Ən böyük ortaq bölən (ƏBOB), ən kiçik ortaq bölünən (ƏKOB). Adi kəsrlər və onlar üzərində əməllər. Ədədin hissəsinin və hissəsinə görə ədədin tapılması. Onluq kəsrlər. Dövri onluq kəsr. Adi kəsrin onluq kəsrə, onluq kəsrin və dövri onluq kəsrin adi kəsrə çevrilməsi. Adi, onluq və dövri onluq kəsrlər üzərində birgə əməllər. Çoxluq. Sonlu çoxluq, sonsuz çoxluq və boş çoxluq. Alt çoxluq. Bərabər çoxluqlar. Çoxluqların birləşməsi, kəsişməsi, fərqi. Çoxluqlar üzərində əməllər. Eyler-Venn diaqramı. İki sonlu çoxluğun birləşməsinin elementlərinin sayı. Tam ədədlər. Rasional ədədlər. İrrasional ədədlər. Həqiqi ədədlər. Həqiqi ədədlər üzərində əməllər. Ədədin tam və kəsr hissəsi. Ədədi orta, həndəsi orta. Nisbət və tənasüb. Düz və tərs mütənasib kəmiyyətlər. Ədədin verilmiş ədədlərlə düz və tərs mütənasib hissələrə bölünməsi. Faiz. Ədədin faizinin tapılması. Faizinə görə ədədin tapılması. İki ədədin faiz nisbəti. Kəmiyyətlərin dəyişməsinin faizlə ifadəsi. Sadə və mürəkkəb faiz artımı düsturları. Diaqramlar. Ədədi ifadələr. Dəyişəni olan ifadələr. Natural üstlü qüvvət. Birhədlilər və çoxhədlilər, onların standart şəkli. Eyniliklər və eynilik çevrilmələri. Müxtəsər vurma düsturları. Çoxhədlinin vuruqlara ayrılması. Rasional ifadələr və onlar üzərində əməllər. Rasional ifadələrdə dəyişənin mümkün qiymətləri (DMQ). Kvadrat kök. Hesabi kvadrat kök. eyniliyi. Vuruğun kök işarəsi altından çıxarılması və vuruğun kök işarəsi altına salınması. Kvadrat köklər daxil olan ifadələrin çevrilməsi. Tam üstlü qüvvət və onun xassələri. Ədədin standart şəkli. Həqiqi ədədlərin n-ci dərəcədən kökü. Həqiqi üstlü qüvvət. Kəsrin məxrəcinin və ya surətinin irrasionallıqdan azad edilməsi. İrrasional ifadələrdə dəyişənin mümkün qiymətləri (DMQ). Məlumatların toplanması. Median, moda və ən böyük fərq. Birləşmələr nəzəriyyəsində toplama və vurma prinsipi. Birləşmələrin növləri: permutasiyalar, kombinezonlar. Hadisə. Yəqin hadisə, mümkün olmayan hadisə, təsadüfi hadisə. Elementar hadisələr. Asılı olmayan və asılı olan hadisələr. Mümkün halların sayı. Əlverişli halların sayı. Hadisələrin ehtimalı. Ehtimalların toplanması qaydası. Asılı olmayan iki hadisənin hasilinin ehtimalı. Asılı olan iki hadisənin hasilinin ehtimalı (şərti ehtimal). Birləşmələr nəzəriyyəsinin düsturlarının tətbiqi ilə məsələ həlli. Tənlik. Birdəyişənli xətti tənlik. Kvadrat tənlik. Viyet teoremi və onun tərsi olan teorem. Kvadrat üçhədlinin vuruqlara ayrılması. Kvadrat tənliyə gətirilən tənliklər. Rasional və sadə irrasional tənliklər. Rasional tənlik qurmaqla məsələ həlli. Dəyişəni həm də modul işarəsi daxilində olan tənliklər (modullu tənliklər). İkidəyişənli xətti tənlik. İkidəyişənli xətti tənliklər sistemi. Biri xətti, digəri ikidərəcəli, hər iki tənliyi ikidərəcəli olan ikidəyişənli tənliklər sistemi. Tənliklər sistemi qurmaqla məsələ həlli. Ədədi bərabərsizliklər. Ədədi bərabərsizliklərin toplanması və vurulması. Ədədi aralıqlar. Birdəyişənli xətti bərabərsizliklər. İkiqat xətti bərabərsizliklər. Birdəyişənli xətti bərabərsizliklər sistemi və bərabərsizliklər heyəti. Rasional bərabərsizliklər. Bərabərsizliklərin intervallar üsulu ilə həlli. Dəyişəni həm də modul işarəsi daxilində olan bərabərsizliklər (modullu bərabərsizliklər). Kvadrat bərabərsizliklər. Mənfi olmayan iki ədədin ədədi ortası ilə həndəsi ortası arasında münasibət. Ədədi ardıcıllıqlar. Ardıcıllığın limiti. Ədədi və həndəsi silsilə. Funksiya. Funksiyanın təyin oblastı və qiymətlər çoxluğu. Funksiyanın qrafiki. Funksiyanın sıfırları. Funksiyanın artması və azalması, dövriliyi, təkliyi, cütlüyü. Qüvvət funksiyası. Mürəkkəb funksiya. Tərs funksiya. Xətti funksiya və onun qrafiki. Xətti funksiyaların qrafiklərinin qarşılıqlı vəziyyəti. ( ), ( ), , , funksiyaları və onların qrafikləri. Qrafiklərin çevrilməsi. Bucağın dərəcə və radian ölçüsü. Bucağın radian ölçüsünün dərəcə ölçüsü ilə və tərsinə ifadəsi. İxtiyari bucağın sinusu, kosinusu, tangensi və kotangensi. y=sinx, y=cosx, y=tanx, y=cotx funksiyalarının xassələri və qrafikləri. Triqonometrik eyniliklər. Çevirmə düsturları. İki bucağın cəmi və fərqinin triqonometrik funksiyaları. İkiqat bucağın triqonometrik funksiyaları. Yarımarqumentin triqonometrik funksiyaları. sin və cos-nın tan(/2) ilə ifadəsi. Eyni adlı triqonometrik funksiyaların cəminin və fərqinin hasilə çevrilməsi. Triqonometrik funksiyaların hasilinin cəmə çevrilməsi. Tərs triqonometrik funksiyalar, onların xassələri və qrafikləri. Triqonometrik tənliklər. Üstlü funksiya, onun xassələri və qrafiki. Ədədin loqarifmi və onun xassələri. Loqarifmik funksiya, onun xassələri və qrafiki. Üstlü və loqarifmik ifadələrin çevrilməsi. Üstlü və loqarifmik tənliklər. Üstlü və loqarifmik bərabərsizliklər. Həndəsənin əsas anlayışları. Nöqtə, düz xətt, şüa, parça. Bucaq və onun növləri. Bucağın tənböləni. Qonşu və qarşılıqlı bucaqlar. İki düz xəttin qarşılıqlı vəziyyəti. Paralel düz xətlər. İki paralel düz xəttin üçüncü düz xətlə kəsişməsindən alınan bucaqların xassələri. Perpendikulyar düz xətlər. Nöqtədən düz xəttə qədər məsafə, iki paralel düz xətt arasındakı məsafə. Uyğun tərəfləri paralel və perpendikulyar olan bucaqlar. Çevrə, çevrə qövsü. Çevrənin və çevrə qövsünün uzunluğu. Düz xətlə çevrənin qarşılıqlı vəziyyəti: çevrəyə toxunan düz xətt, çevrəni kəsən düz xətt. Toxunanlar və kəsənlərin xassələri. Toxunanların, kəsənlərin əmələ gətirdiyi bucaqlar. İki çevrənin qarşılıqlı vəziyyəti. Mərkəzi bucaq. Çevrə daxilinə çəkilmiş bucaq. Çevrədə vətərlərin xassəsi. Üçbucaq. Üçbucağın daxili bucaqlarının cəmi. Üçbucağın tərəfləri və bucaqları arasındakı münasibətlər. Üçbucağın perimetri. Üçbucağın növləri. Üçbucağın medianı, tənböləni, hündürlüyü. Üçbucaq bərabərsizliyi. Üçbucağın medianlarının və tənbölənlərinin xassəsi. Üçbucağın xarici bucağının xassəsi. Üçbucağın xarici bucaqlarının cəmi. Konqruyent üçbucaqlar. Üçbucaqların konqruyentlik əlamətləri. Bərabəryanlı və bərabərtərəfli üçbucağın xassələri. Düzbucaqlı üçbucaq və onun elementləri. Düzbucaqlı üçbucaqda iti bucağın sinusu, kosinusu, tangensi və kotangensi. 30o-li bucaq qarşısındakı katetin xassəsi. Pifaqor teoremi. Perpendikulyar və mail. Mailin proyeksiyası. Üçbucağın daxilinə və xaricinə çəkilmiş çevrə. Daxilə və xaricə çəkilmiş çevrələrin radiuslarının üçbucağın tərəfləri ilə ifadəsi. Sinuslar teoremi. Kosinuslar teoremi. Üçbucaqların həlli. Sınıq xətt. Qapalı sınıq xətt. Çoxbucaqlı. Qabarıq çoxbucaqlı. Qabarıq çoxbucaqlının daxili və xarici bucaqlarının cəmi. Dördbucaqlı. Paraleloqram, onun xassələri və əlamətləri. Düzbucaqlı, romb, kvadrat və onların xassələri. Fales teoremi. Üçbucağın orta xətti. Trapesiya və onun orta xətti. Dördbucaqlıların daxilinə və xaricinə çəkilmiş çevrələr. Düzgün çoxbucaqlının daxilinə və xaricinə çəkilmiş çevrələr. Kvadratın, düzbucaqlının, paraleloqramın, üçbucağın, rombun, trapesiyanın və ixtiyari çoxbucaqlının sahəsi. Dairənin və onun hissələrinin sahəsi. Müstəvidə və fəzada Dekart koordinat sistemi. Parçanın orta nöqtəsinin koordinatları. İki nöqtə arasında məsafə düsturu. Düz xəttin tənliyi. Düz xəttin bucaq əmsalı. Çevrənin tənliyi. Hərəkət, ox simmetriyası, mərkəzi simmetriya, müstəviyə nəzərən simmetriya, paralel köçürmə. Homotetiya. Fiqurların oxşarlığı. Üçbucaqların oxşarlıq əlamətləri. Düzbucaqlı üçbucaqda düz bucaq təpəsindən hipotenuza endirilmiş hündürlüyün xassələri. Oxşar fiqurların perimetrləri və sahələri nisbəti. Müstəvidə vektorlar. Vektorun komponentləri. Vektorun uzunluğu (mütləq qiyməti, modulu). Vektorların toplanması və çıxılma¬sı. Vektorun ədədə vurulması. Komponentləri ilə verilmiş vektorlar üzərində əməllər. Müstəvi üzərində vektorun kollinear olmayan iki vektor üzrə ayrılışı. Vektorun koordinat vektorları üzrə ayrılışı. İki vektor arasındakı bucaq. İki vektorun skalyar hasili. Fəzada düz xətlərin və müstəvilərin qarşılıqlı vəziyyəti. Düz xətlərin, düz xətlə müstəvinin və müstəvilərin paralellik əlamətləri. Fəzada düz xətlərin perpendikulyarlığı. Düz xətlə müstəvi arasındakı bucaq. Düz xətlə müstəvinin perpendikulyarlıq əlaməti. Perpendikulyar və maillər. Üç perpendikulyar haqqında teorem. Nöqtədən müstəviyə qədər olan məsafə. İkiüzlü bucaqlar. İki müstəvinin perpendikulyarlıq əlaməti. Çarpaz düz xətlər arasındakı bucaq və məsafə. Çoxüzlü. Prizma. Paralelepiped və onun diaqonalı. Paralelepipedin üzlərinin xassələri. Piramida. Düzgün çoxüzlülər. Prizma və piramidanın yan səthinin və tam səthinin sahəsi. Düzbucaqlı paralelepipedin, düz və mail prizmanın və piramidanın həcmi. Oxşar çoxüzlülərin səthlərinin sahələri və həcmləri nisbəti.
İngilis dili
The Noun, Quantifiers, The Article. The Agreement of the Predicate with the Subject. The Pronoun, The Adjective, The Adverb, Tense forms; Indefinite (Simple) Tense Forms, Continuous Tense Forms, Perfect Tense Forms (Present\ Past), Perfect Continuous Tense Forms (Present). Modal Verbs, The Passive Voice. Complex Object, Non-Finite Forms of the Verb, The Sentences, The Conjunction, Prepositions.
Rus dili
Лексикология. Лексическое значение слов. Прямое и переносное, положительное и отрицательное значение слов. Антонимы. Синонимы. Фонетика. Звуки и буквы. Буквы, не обозначающие звуков (ь, ъ). Функции букв ь и ъ. Гласные с двойной функцией (е, ё, ю, я). Морфология. Имя существительное. Род существительных (мужской, женский, средний, исключения). Число существительных (единственное и множественное). Существительные, которые употребляются только в единственном или только во множественном числе. Падежи существительных. Несклоняемые существительные. Разносклоняемые существительные. Существительные на -ий, -ия, ие, имеющие особенности при изменении по падежам. Местоимение. Личные, вопросительные, указательные и притяжательные местоимения. Согласование притяжательных и указательных местоимений с существительными в роде, числе и падеже. Имя прилагательное. Полные и краткие прилагательные. Согласование полных прилагательных с существительными в роде, числе и падеже. Согласование кратких прилагательных с существительными в роде и числе. Степени сравнения прилагательных: сравнительная и превосходная. Имя числительное. Количественные и порядковые числительные. Согласование порядковых числительных с существительными в роде, числе и падеже. Употребление числительных один (одна), два (две), оба (обе) с существительными. Глагол. Неопределённая форма глагола. Возвратные глаголы. Время глагола (прошедшее, настоящее, будущее). Вид глагола (совершенный и несовершенный). Наклонение глагола (изъявительное, условное, повелительное). Наречие. Разряды наречий (наречия образа действия, времени, места, цели, причины, меры и степени). Служебные части речи. Предлоги. Союзы и союзные слова.
Alman dili
DIE PHONETIK. Die Buchstaben- und Lautzusammensetzung. Laut-Buchstaben-Beziehung. Lange und kurze Vokale. Laut- und Buchstabenkombinationen. Diphthonge, Affrikate. Betonung. Betonung in zusammengesetzten Wörtern. Betonung in Verben mit trennbaren und untrennbaren Präfixen. DIE LEXIK. Lexikalische Bedeutung. Monosemische und polysemische Wörter. Synonyme und Antonyme. Sprichwörter. Feste Wortverbindungen. Gruß- und Abschiedsformeln. Die Wortbildung. DIE MORPHOLOGIE. Die Hauptarten der Substantive. Die drei Kategorien der Substantive: Genus, Kasus und Numerus. Die Bestimmung der Genera der Substantive nach Bedeutung und Suffixen. Pluralbildung der Substantive. Deklination der Substantive im Singular). Deklination der Substantive: die starke, schwache, besondere und weibliche. Deklination der Substantive im Plural. Die Arten der Artikel. Der bestimmte und der unbestimmte Artikel. Die Funktionen des Artikels als das Geschlecht, die Anzahl und der Fall. Der Gebrauch und das Fehlen der Artikel. Die Deklination der bestimmten und unbestimmten Artikel. Das Adjektiv. Die Hauptmerkmale der Adjektive. Steigerungsstufen der Adjektive: Positiv, Komparativ und Superlativ. Ausnahmen. Deklination der Adjektive. Schwache, starke und gemischte Deklinationen der Adjektive. Der Gebrauch des Adjektivs im Satz: a) der Gebrauch des Adjektivs im Satz als Prädikat; b) der Gebrauch des Adjektivs im Satz als Attribut; c) die Substantivierung der Adjektive. Das Pronomen. Die Arten der Pronomen: Personalpronomen, Possessivpronomen, Interrogativpronomen oder Fragepronomen, Demonstrativpronomen, Reflexivpronomen, Negativpronomen, Relativpronomen. Deklination der Pronomen. Das Zahlwort. Kardinalzahlen, Ordinalzahlen und Bruchzahlen. Die Bildung und der Gebrauch der Kardinal-, Ordinal- und Bruchzahlen. Verwenden von quantitativen und ordinalen Zahlen als Datumsindikatoren. Schreiben komplexer Zahlen. Das Adverb. Die Arten des Adverbs: Lokaladverbien, Temporaladverbien, Adverbien der Art und Weise, Adverbien des Grades. Adverbien, die speziell Vergleichsgrade und Superlative modifizieren. Das Verb. Drei Grundformen des Verbs: Voll- und Hilfsverben, regel- und unregelmäßige Verben, Modalverben. Trennbare und untrennbare Verben. Zeitformen des Verbs: Präsens, Präteritum (Imperfekt), Perfekt, Plusquamperfekt, Futur I. Kongruenz der Zeitformen. Rektion des Verbs. Infinitivformen des Verbs: Der Infinitiv, Partizip I, Partizip II. Ihre Verwendung als Adjektive und Adverbien und Fälle. Benennung von Partizipformen. Der Infinitiv. Verwendung des Infinitivs mit und ohne "zu". Infinitivgruppen und Infinitiv Bildungen. Der Imperativ. Bildung und Verwendung des İmperativs. Das Passiv. Bearbeitung und Bedienung von Präsens, Imperfekt (Präteritum), Perfekt, Plusquamperfekt, Futurum Passiv. Die Präpositionen. Die Konjunktionen. Beiordnende und Unterordnende Konjunktionen. DIE SYNTAX Der einfache Satz. Satzarten: Aussagesatz, Fragesatz und Imperativsatz. Kongruenz von Subjekt und Prädikat. Wortstellung im einfachen Satz. Die Stellung der Verneinungswörter nicht und kein im Satz. Der zusammengesetzte Satz. Satzreihe und Satzgefüge. Die Stellung des konjugierten Verbs im Hauptsatz und Nebensatz. Die Wortfolge im Nebensatz. Die Objektsätze, die Attributsätze, die Adverbialsätze. Die Temporalsätze, die Kausalsätze, die Finalsätze, die Bedingungssätze.
Fransız dili
FONETİKA (LA PHONÉTIQUE). Fransız dilinin səs və hərf tərkibi. Səs-hərf münasibətləri. “Əlaqə” (la liaison) və “bağlanma” (l’enchaînement) hadisələri. Açıq və qapalı heca. Heca bölgüsü. LEKSİKA (LE LEXIQUE). Sözün leksik və qrammatik mənaları. Təkmənalı və çoxmənalı sözlər. Sinonimlər (les synonymes). Antonimlər (les antonymes). Sabit söz birləşmələri. Sözlərin quruluşca növləri: sadə və düzəltmə sözlər. Sözdüzəltmə (la dérivation). Suffikslərlə (-ment, ième, -té, -ier, -ière və s.) və prefikslərlə (re-(ré-), in-, anti-, contre- və s.) düzələn sözlər. MORFOLOGİYA (LA MORPHOLOGIE). İsim (le nom). İsmin əsas qrammatik əlamətləri. Ümumi və xüsusi isimlər. Sayılan və sayılmayan isimlər. Canlı və cansız isimlər. Kişi və qadın cinsli isimlər. Qadın cinsli isimlərin düzəldilməsi. İxtisas, peşə, milliyyət bildirən isimlərin qadın cinsinin düzəldilməsi qaydaları. İsimlərin tək və cəm forması. İsimlərin cəm formasının düzəldilməsi. Xüsusi qaydalar, o cümlədən -al, -au, -eau ilə bitən isimlərin cəm forması. Cəm şəkilçisi qəbul etməyən isimlər. Artikl (l’article). Artiklin növləri: qeyri müəyyən (l’article indéfini) və müəyyən (l’article défini) artikllər. Müəyyən artiklin qısa forması (l’article élidé). Artiklin birləşmiş formaları (les articles contractés): au, aux, du, des. Hissə bildirən artikllər (les articles partitifs): du, de la, de l’. İnkar formada, habelə kəmiyyət, çəki, həcm, ölçü və s. bildirən sözlərdən sonra hissə bildirən artiklin de ilə əvəzlənməsi. Sayılmayan isimlərin qarşısında hissə bildirən artiklin əvəzinə müəyyən artiklin əvəzlənməsi halları. Müəyyən artiklin le, la, l’, les formalarının şəxs əvəzliklərinin tamamlıq kimi işlənən eyni formalarından fərqləndirilməsi; birləşmiş artiklin du formasının hissə bildirən du artiklindən fərqləndirilməsi; qeyri-müəyyən artiklin des formasının birləşmiş artiklin des formasından fərqləndirilməsi. Artiklin de sözünü ilə əvəzlənməsi. Hissə bildirən artiklin sayılmayan isimlərdən əvvəl müəyyən artikl ilə əvəzlənməsi halları. Artiklin işlədilməməsi halları. Sifət (l’adjectif). Sifətin əsas qrammatik əlamətləri. Sifətin qadın cinsinin düzəldilməsi. Milliyyət bildirən sifətlərin qadın cinsi. Cinsə görə dəyişməyən sifətlər. Sifətin cəm formasının düzəldilməsi. -al suffiksi ilə bitən sifətlərin cəm forması. İstisna hallar. Sifətin aid olduğu isimlə cinsə və kəmiyyətə görə uzlaşma xüsusiyyətləri. Sifətin cümlədə yeri. İsimdən əvvəl işlənən sifətlər. Quel (quelle, quels, quelles) sifətinin aid olduğu sözlə uzlaşma xüsusiyyəti. Sifətin dərəcələri (les degrés des adjectifs): adi (le degré positif), müqayisə (le degré comparatif) və üstünlük (le degré superlatif) dərəcələri. Müqayisə və üstünlük dərəcələrinin düzəldilməsi və işlədilməsi. Le plus və le moins ilə ifadə olunan üstünlük dərəcəsi. Bien, fort, extrêmement ilə ifadə olunan mütləq üstünlük dərəcəsi. Bon, mauvais, petit sifətlərinin müqayisə və üstünlük dərəcələri. Qeyri-müəyyən sifətlər : plusieurs, tout, toute, tous, toutes, même və s. Tout və même qeyri-müəyyən sifətlərinin işlənmə xüsusiyyətləri. İşarə və mənsubiyyət sifətləri (determinatifləri) (les adjectifs (ou les déterminatifs) démonstratifs et possessifs). Sifətin sintaktik funksiyaları. Say (le nom de nombre). Miqdar və sıra sayları. Sıra saylarının düzəldilməsi və işlədilməsi. Əvəzlik (le pronom). Əvəzliklərin növləri. Şəxs əvəzlikləri (les pronoms personnels). Şəxs əvəzliklərinin vurğusuz və vurğulu formaları; onların işlənmə xüsusiyyətləri. Vasitəsiz və vasitəli tamamlıq funksiyasında işlənən şəxs əvəzliklərinin işlənmə xüsusiyyətləri və onların cümlədə yeri. Sual əvəzlikləri (les pronoms interrogatifs) : qui?, qui est-ce qui?, qu’est ce qui?, qui est-ce que?, qu’est-ce que?, à qui?, de qui?, à quoi?, de quoi? və s. Qeyri-müəyyən əvəzliklər (les pronoms indéfinis): on, tout le monde, personne, tout, rien, chacun, quelqu’un, toutes, tous, autre, nul, tel və s. qeyri-müəyyən əvəzliklərin işlənmə xüsusiyyətləri. İşarə əvəzlikləri (les pronoms démonstratifs). İşarə əvəzliklərinin sadə və mürəkkəb formaları. Mənsubiyyət əvəzlikləri (les pronoms possessifs). Nisbi əvəzliklər (les pronoms relatifs). Nisbi əvəzliklərin sadə (qui, que, dont, où) və mürəkkəb (lequel, laquelle, lesquels, lesquelles, auquel, auxquels, duquel, desquels və s.) formaları. En və y zərf əvəzlikləri. Onların işlənmə xüsusiyyətləri və sintaktik funksiyaları. Zərf (l’adverbe). Zərfin quruluşca növləri: sadə və düzəltmə zərflər. Zərflərin mənaca növləri: yer, zaman, tərzi-hərəkət, təsdiq, inkar, miqdar və s. bildirən zərflər. -ment suffiksi ilə tərzi-hərəkət zərflərinin düzəldilməsi və onların eyni suffikslə düzələn isimlərdən fərqləndirilməsi. Beaucoup, peu, assez, plus, trop və s. miqdar bildirən zərflərin feilin mürəkkəb zaman formalarında yeri. Plus de ..., des milliers de ... və s. sözlərin köməyi ilə qeyri-müəyyən miqdarın ifadəsi. Zərfin dərəcələri (les degrés des adverbes). Müqayisə və üstünlük dərəcələrinin düzəldilməsi və işlədilməsi. Beaucoup, peu, bien, mal zərflərinin müqayisə və üstünlük dərəcələrinin xüsusi yolla düzəldilməsi. Souvent - plus souvent - le plus souvent – zərfin şiddətləndirmə dərəcəsinin (le degré d’intensité) ifadəsi kimi. Feil (le verbe). Feilin xəbər şəkli zamanları. Xəbər şəklinin sadə zaman formalarının (le présent de l’indicatif, le futur simple, l’imparfait, le passé simple, le futur dans le passé) düzəldilməsi və işlədilməsi. Xəbər şəklinin mürəkkəb zaman formaları. Mürəkkəb keçmiş zaman (le passé composé) və uzaq keçmiş zaman (le plus que parfait) formalarının düzəldilməsi və işlədilməsi. Être köməkçi feilinin köməyi ilə düzələn mürəkkəb zaman formalarında feili sifətin (le participe passé) mübtəda ilə cinsə və kəmiyyətə görə uzlaşması. Keçmiş zaman feili sifətinin təyin kimi işlənmə xüsusiyyəti. Le futur proche (le futur immédiat) və le passé récent (le passé immédiat) zaman formalarının düzəldilməsi və işlədilməsi. Xəbər şəkli zamanlarının uzlaşması (la concordance des temps de l’indicatif): 1. İndiki zaman planı (plan du présent). 2. Keçmiş zaman planı (plan du passé). Pronominal feillər (les verbes pronominaux) və onların feilin sadə və mürəkkəb zaman formalarında təsrif xüsusiyyətləri. Modal feillər (les verbes modaux): pouvoir, vouloir, devoir. Modal feillərin təsrifi və işlənmə xüsusiyyətləri. Feilin əmr şəkli (le mode impératif). Əmr şəklinin təsdiq və inkar formaları. Feilin şərt şəklinin indiki zamanının (le conditionnel présent) düzəldilməsi və işlədilməsi. Si bağlayıcısından sonra zaman uzlaşması. Feilin arzu şəklinin indiki zamanının (le subjonctif présent) düzəldilməsi və işlədilməsi. İşlək 3-cü qrup feillərinin (venir, prendre, faire, être, avoir, aller, savoir, pouvoir, vouloir və s.) subjonctif présent zamanında təsrifi. Feilin məlum növü (la voix active). Feilin məchul növü (la voix passive). Məchul növün düzəldilməsi və işlədilməsi. Feilin icbar növü (la voix factitive). İcbar növünün düzəldilməsi və işlədilməsi. Feilin təsriflənməyən formaları (les formes non-personnelles du verbe) : feili sifət (le participe). İndiki zaman feili sifəti (le participe présent), keçmiş zaman feili sifəti (le participe passé). Feili bağlama (le gérondif) və onun sintaktik funksiyaları. Məsdər (l’infinitif) və onun sintaktik funksiyaları. Sözönülər (les prépositions) : à, avant, avec, après, de, devant, chez, pendant, par, pour, près de, sous, sur, parmi, entre, sans (sans+verbe; sans+nom), derrière, en, au milieu de, vers (zaman və məkan mənalarında), autour de, au-dessus de, au-dessous de, jusqu’à (zaman və məkan mənalarında), dans (zaman və məkan mənalarında), depuis və s. Ölkə və şəhər adları qarşısında sözönülərin işlənmə xüsusiyyətləri.
Темы экзаменов для русского сектора
Русский язык
ФОНЕТИКА. ГРАФИКА. ОРФОЭПИЯ. Звуки речи. Гласные и согласные звуки. Согласные твёрдые и мягкие (парные и непарные), звонкие и глухие (парные и непарные); шипящие согласные. Обозначение звуков речи на письме. Алфавит. Буквы, не обозначающие звуков речи. Буквы, употребляющиеся в двух функциях (е, ё, ю, я). Функции и правописание ъ и ь знаков. Слог, слогоделение. Открытый и закрытый слоги. Ударение. Функции ударения: смыслоразличительная и форморазличительная. Слова, имеющие два ударения и слова с вариативным ударением. Орфоэпические нормы. Фонетический разбор слова. ЛЕКСИКОЛОГИЯ. ФРАЗЕОЛОГИЯ. СТИЛИСТИКА. Слово и его лексическое значение. Способы толкования лексического значения слова. Одно-значные и многозначные слова. Прямое и переносное значение слова. Синонимы. Антонимы. Омонимы. Общеупотребительные и необщеупотребительные слова. Профессиональные. Диалектизмы. Устаревшие и новые слова (неологизмы). Фразеологизмы, их значение и употребление в речи. Стили речи: научный, публицистический, официально-деловой, художественный, разговорный. Типы речи. Лексикография. Словари: орфографический, словообразовательный, этимологический, словарь иностранных слов. СОСТАВ СЛОВА. СЛОВООБРАЗОВАНИЕ. ОРФОГРАФИЯ. Наименьшая значимая часть слова. Значимые части слова: приставка, корень, суффикс, окончание. Слова без окончания и с нулевым окончанием. Однокоренные слова. Отличие однокоренных слов от форм одного и того же слова. Основа слова и её состав. Производная и непроизводная основа. Выделение основы в словах различных частей речи и грамматических формах. Словообразующие и формообразующие суффиксы. Чередование гласных и согласных в корне. Разбор слова по составу. Словообразование. Способы образования новых слов. Морфологические способы: приставочный, суффиксальный, приставочно-суффиксальный, бессуффиксный, сложение. Неморфологические способы: слияние, переход слова из одной части речи в другую, появление омонимов. Словообразовательный разбор слова. Орфография. Правописание безударных гласных. Правописание согласных. Употребление букв е и э. Правописание гласных и согласных в приставках. Приставки пре- и при-. Буквы ы и и после приставок на согласный. Гласные о-е(ё), ы-и после шипящих и ц в корне слова, суффиксе и окончании. Слитное и дефисное написание сложных слов. Употребление прописных и строчных букв.МОРФОЛОГИЯ. Части речи. Самостоятельные, служебные и особая части речи. Изменяемые и неизме-няемые части речи. Самостоятельные части речи. Имя существительное. Конкретные, отвлечён¬ные, собирательные и вещественные существительные. Собственные и нарицательные, одушевлённые и неодушевлён¬ные существительные. Существительные, обозначающие парные и составные предметы. Род имён существительных. Существительные, не относящиеся ни к одному из родов. Единственное и множественное число имён существительных. Существительные, имеющие форму как единственного, так и множественного числа. Существительные, употребляющиеся в форме только одного числа и имеющие две формы множественного числа, отличающиеся лексическим значением. Склонение имён существительных. Типы склонения (I, II, III), падежные окончания в единственном и во множественном числе. Существительные на -ий, -ия, -ие, имеющие особенности при изменении по падежам. Разносклоняемые и несклоняемые существительные. Существительные, не относящиеся ни к одному из типов склонения. Правописание суффиксов и падежных окончаний существительных. Синтаксическая роль имён существительных. Имя прилагательное. Разряды имён прилагательных по значению: качественные, относительные и притяжательные. Полные и краткие прилагательные. Степени сравнения имён прилагательных (сравнительная и превосходная). Относительные прилагательные. Притяжательные прилагательные. Употребление прилагательных одного разряда в значении другого. Склонение имён прилагательных. Типы склонения. Переход прилагательных в существительные. Правописание падежных окончаний и суффиксов прилагательных. Правописание н и нн в прилагательных. Синтаксическая роль имён прилагательных. Имя числительное. Простые, сложные и составные числительные. Разряды имён числительных по значению: количественные и порядковые. Отличие имён числительных от других частей речи с количественным значением. Собирательные числительные. Склонение числительных. Грамматические особенности количественных числительных, употребление их с существительными. Количественные числительные, которые склоняются, как существительные. Грамматические признаки порядковых числительных. Образование и склонение порядковых числительных. Правописание ь на конце и в середине целых числительных. Правописание порядковых числительных на -сотый, -тысячный, -миллионный, -миллиардный. Синтаксическая роль имён числительных. Местоимение. Употребление местоимений вместо других частей речи: существительных, прилагательных, числительных. Разряды местоимений по значению, их граммати¬ческие признаки. Склонение местоимений. Слитное, раздельное и дефисное написание местоимений. Не и ни с местоимениями. Синтаксическая роль местоимений. Глагол. Неопределённая форма глагола. Возвратные глаголы. Переходные и непереходные глаголы. Глаголы совершенного и несовершенного вида. Двувидовые глаголы. Наклонение глагола. Образование форм изъявительного, повелительного и условного наклонений. Изменение глагола по временам: прошедшее, настоящее, будущее. Образование временных форм. Спряжение глагола (I и II спряжение). Способы определения спряжения. Разноспрягаемые и особо спрягаемые глаголы. Безличные глаголы. Правописание личных окончаний настоящего и будущего времён. Правописание гласных в суффиксах глаголов. Синтаксическая роль глагола. Причастие. Действительные и страдательные причастия настоящего и прошедшего времени. Образование причастий. Склонение причастий. Причастный оборот. Причастия и отглагольные прилагательные, их разграничение. Переход причастий в другие части речи. Правописание букв н и нн в причастиях и отглагольных прилагательных. Правописание суффиксов причастий. Правописание гласной перед -н- и -нн-. Синтаксическая роль причастий. Деепричастие. Деепричастия совершенного и несовершенного вида. Деепричастный обо-рот. Запятые при деепричастии и деепричастном обороте. Употребление деепричастий в речи. Синтаксическая роль деепричастий. Наречие. Смысловые группы наречий. Степени сравнения наречий на -о(-е), образованных от качественных прилагательных. Отличие наречий от других слов, схожих с ними по форме. Правописание наречий. Синтаксическая роль наречий.
Математика
Натуральные числа. Делитель и кратное. Деление нацело и деление с остатком. Признаки делимости. Простые и составные числа. Разложение натуральных чисел на простые множители. Наибольший общий делитель (НОД), наименьшее общее кратное (НОК). Обыкновенные дроби и действия над ними. Нахождение части числа и числа по его части. Десятичные дроби. Периодическая десятичная дробь. Обращение обыкновенной дроби в десятичную, десятичной дроби и периодической десятичной дроби в обыкновенную дробь. Совместные действия над обыкновенными, десятичными и периодическими десятичными дробями. Множество. Конечное множество, бесконечное множество и пустое множество. Подмножество. Равные множества. Объединение, пересечение, разность множеств. Действия над множествами. Диаграмма Эйлера-Венна. Число элементов объединения двух конечных множеств. Целые числа. Рациональные числа. Модуль числа (абсолютное значение). Иррациональные числа. Действительные числа. Действия над дейст вительными числами. Целая и дробная части числа. Среднее арифметическое, среднее геометрическое. Отношение. Пропорция. Прямо и обратно пропорциональные величины. Деление числа в прямо пропорциональном и обратно пропорциональном отношении с данными числами. Процент. Нахождение процента данного числа. Нахождение числа по его проценту. Процентное отношение двух чисел. Выражение изменения величин в процентах. Формулы простого и сложного процента роста. Диаграммы. Числовые выражения. Выражения с переменными. Степень с натуральным показателем. Одночлены и многочлены, их стандартный вид. Действия над одночленами и многочленами. Тождества и тождественные преобразования. Формулы сокращенного умножения. Разложение многочлена на множители. Рациональные выражения и действия над ними. Допустимые значения переменной в рациональных выражениях (ОДЗ). Квадратный корень. Арифметический квадратный корень. Тождество . Вынесение множителя из-под зна¬ка корня и внесение множителя под знак корня. Преобразование выражений, содержащих квадратные корни. Степень с целым показателем и её свойства. Стандартная форма числа. Корень n-й степени из действительного числа. Степень с действительным показателем. Освобождение от иррациональности знаменателя или числителя дроби. Допустимые значения переменной в иррациональных выражениях (ОДЗ). Сбор информации. Медиана, мода и наибольшая разность. Принцип сложения и принцип умножения в теории соединений. Виды соединений: пермутации, комбинезоны. Понятие события. Достоверное событие, невозможное событие, случайное событие. Элементарные события. Независимые и зависимые события. Число возможных событий. Число благоприятных событий. Вероятность событий. Правило сложения вероятностей. Вероятность произведения двух независимых событий. Вероятность произведения двух зависимых событий (условная вероятность). Решение задач с применением формул теории соединения. Уравнение. Линейное уравнение с одной переменной и уравнения. Квадратное уравнение. Теорема Виета и обратная ей теорема. Разложение квадратного трехчлена на множители. Рациональные уравнения и простые иррациональные уравнения. Решение задач составлением рационального уравнения. Уравнения, содержащие переменную и под знаком модуля (уравнения с модулем). Линейные уравнения с двумя переменными. Система линейных уравнений с двумя переменными. Система уравнений, одно из которых первой степени, а другое второй степени и оба уравнения которой второй степени. Решение задач составлением систе¬мы уравнений. Числовые неравенства. Сложение и умножение числовых неравенств. Числовые промежутки. Решение линейных неравенств с одной переменной. Двойные линейные неравенства. Система линейных неравенств с одной переменной и совокупность систем линейных неравенств с одной переменной. Рациональные неравенства. Решение неравенств методом интервалов. Решение неравенств, содержащих переменную и под знаком модуля (неравенства с модулем). Квадратные неравенства. Соотношение между средним арифметическим и средним геометрическим двух неотрицательных чисел. Числовые последовательности. Предел последовательности. Арифметическая и геомет¬рическая прогрессия. Функция. Область определения и множество значений функции. График функции. Нули функции. Возрастание и убы¬вание, периодичность, четность, нечетность функ¬ции. Степенная функция. Сложная функция. Обратная функция. Линейная функция и ее график. Взаимное расположение графиков линейных функций. Функции , , , , и их графики. Преобразование графиков. Основные понятия геометрии. Точка, прямая, луч, отрезок. Угол. Виды углов. Биссектриса угла. Смежные и вертикальные углы. Взаимное расположение двух прямых. Параллельные прямые. Свойства углов, полученных при пересечении двух параллельных прямых третьей прямой. Перпендикулярные прямые. Расстояние от точки до прямой, расстояние между двумя параллельными прямыми. Углы, соответственные стороны которых параллельны и перпендикулярны. Окружность, дуга окружности. Длина окружности, длина дуги окружности. Взаимное расположение прямой и окружности: касательная и секущая. Свойства касательных и секущих. Углы, образованные касательными, секущими. Взаимное расположение двух окружностей. Центральный угол. Угол, вписанный в окружность. Свойство хорд в окружности. Треугольники. Сумма внутренних углов треугольника. Соотношения между сторонами и углами треугольника. Периметр треугольника. Виды треугольника. Медиана, биссектриса, высота треугольника. Неравенство треугольника. Свойства медиан и биссектрис треугольника. Свойство внешнего угла треугольника. Сумма внешних углов треугольника. Конгруэнтные треугольники. Признаки конгруэнтности треугольников. Свойства равнобедренного и равностороннего треугольников. Прямоугольный треугольник и его элементы. Синус, косинус, тангенс и котангенс острого угла в прямоугольном треугольнике. Свойство катета, лежащего против угла в 30°. Теорема Пифагора. Перпендикуляр и наклонная. Проекция наклонной. Окружность, описанная около треугольника и окружность, вписанная в треугольник. Выражение радиусов окружностей, описанной около треугольника и вписанной в треугольник, через стороны треугольника. Теорема синусов. Теорема косинусов. Решение треугольников. Ломаная линия. Замкнутая ломаная линия. Многоугольник. Выпуклый многоугольник. Сумма внутренних и внешних углов выпуклого многоугольника. Четырехугольник. Параллелограмм, его свойства и признаки. Прямоугольник, ромб, квадрат и их свойства. Теорема Фалеса. Средняя линия треугольника. Трапеция и её средняя линия. Окружности, вписанные в четырехугольники и описанные около четырехугольников. Окружности, вписанные в правильные многоугольники и описанные около правильных многоугольников. Площадь квадрата, прямоугольника, параллелограмма, треугольника, ромба, трапеции и произвольного многоугольника. Площадь круга и его частей. Декартова система координат на плоскости и в пространстве. Координаты середины отрезка. Формула расстояния между двумя точками. Уравнение прямой. Угловой коэффициент прямой. Уравнение окружности. Движение, осевая симметрия, центральная сим¬метрия, симметрия относительно плоскости, параллельный перенос. Гомотетия. Подобие фигур. Признаки подобия треугольников. Свойства высоты, опущенной из вершины прямого угла прямоугольного треугольника на гипотенузу. Отношение периметров и площадей подобных фигур.
Английский
The Noun, Quantifiers, The Article. The Agreement of the Predicate with the Subject. The Pronoun, The Adjective, The Adverb, Tense forms; Indefinite (Simple) Tense Forms, Continuous Tense Forms, Perfect Tense Forms (Present\ Past), Perfect Continuous Tense Forms (Present). Modal Verbs, The Passive Voice. Complex Object, Non-Finite Forms of the Verb, The Sentences, The Conjunction, Prepositions.
Французский язык
ФОНЕТИКА (LA PHONÉTIQUE). Звуковой состав французского языка. Соотношение звуков и букв. Связывание (la liaison) и сцепление (l’enchaînement). Открытый и закрытый слоги. Слогоделение. ЛЕКСИКА (LE LEXIQUE). Лексическое и грамматическое значения слова. Однозначные и многозначные слова. Синонимы (les synonymes). Антонимы (les antonymes). Устойчивые сочетания слов. Словообразование (la dérivation). Образование слов с помощью суффиксов (-ment, -ième, -té, -ier, -ière и др.) и приставок (префиксов) (re (ré-), in-, anti-, contre-и др.). Простые, составные и сложные слова. МОРФОЛОГИЯ (LA MORPHOLOGIE). Имя существительное (le nom). Основные грамматические признаки существительных. Собственные и нарицательные имена существительные. Исчисляемые и неисчисляемые имена существительные. Одушевлённые и неодушевлённые имена существительные. Существительные мужского и женского рода. Образование имен существительных женского рода. Образование женского рода существительных, выра¬жающие специальность, профессия и национальность. Единственное и множественное число имён существительных. Образование форм множественного числа имён существительных. Особые случаи, в том числе множественное число существительных, оканчи¬вающихся суффиксами -al, -au, -eau. Существительные, которые не меняются во множественном числе. Артикль (l′article). Неопределённые (l′article indéfini) и определённые (l′article défini) артикли. Сокращённый артикль (l'article élidé). Слитные артикли (les articles contractés): au, aux, du, des. Частичные артикли (les articles partitifs): du, de la, de l'. Употребление de вместо частичного артикля в отрицательных предложениях, а также после слов, обозначающих количество, объём, меру и т.д. Отличие определённого артикля (le, la, l', les) от прямых дополнений, выраженных этими же формами; отличие слитного артикля du от частичного артикля du; отличие неопределённого артикля des от слитного артикля des. Случаи замены артикля предлогом de. Случаи замены частичного артикля с определёнными артиклями перед несчитаемыми существительными. Случаи неупотребления артикля. Имя прилагательное (l′adjectif). Основные грамматические признаки прилагательных. Образование женского рода имён прилагательных. Женский род имён прилагательных, выражающих национальность. Прилагательные, не изменяющиеся по родам. Образование формы множественного числа прилагательных. Множественное число прилагательных, с суффиксом -al. Особые случаи. Согласование прилага¬тельного с существительным, к которому оно относится. Место прилагательных в предложении. Прилагательные, употребляющиеся перед существительными. Согласование прилагательного quel (quelle, quels, quelles) со слово, к которому он относится. Степени имён прилагательных (les degrés des adjectifs). Образование и употребление степеней сравнения (сравнительная и превосходная) имён прилагательных. Положительная (le degré positif), сравнительная (le degré comparatif) и превосходная (le degré superlatif) степени. Превосходная степень, выражающаяся при помощи le plus и le moins. Абсолютный превосходный степен, выражающиеся при помощи bien, fort, extrêmement. Сравнительная и превосходная степени прилагательных bon, mauvais, petit. Неопределённые прилагательные: plusieurs, tout, toute, tous, toutes, même и др. Особенности употребления неопределённых прилагательных tout и même. Указательные и притяжательные прилагательные (детерминативы) (les adjectifs (ou les déterminatifs) démonstratifs et possessifs). Синтаксические функции прилагательных. Имя числительное (le nom de nombre). Количественные и порядковые числительные. Образование и употребление порядковых числительных. Местоимение (le pronom). Разряды местоимений. Личные местоимения (les pronoms personnels). Ударные и неударные формы личных местоимений и особенности их употребления. Особенности употребления личных местоимений в роли прямого и косвенного дополнений и их место в предложении. Вопросительные местоимения (les pronoms interrogatifs): qui?, qui est-ce qui?, qu' est-ce qui?, qui est-ce que?, qu' est-ce que?, à qui?, de qui?, à quoi?, de quoi? и др. Неопределённые местоимения (les pronoms indéfinis): on, tout le monde, personne, tout, rien, chacun, quelqu'un, tous, autre, nul, tel и др. Особенности употребления неопределённых прилагательных. Указательные местоимения (les pronoms démonstratifs). Простые и сложные формы указательных местоимений. Притяжательные местоимения (les pronoms possessifs). Особенности употребления притяжательных местоимений. Относительные местоимения (les pronoms relatifs). Простые (qui, que, dont, où) и сложные (lequel, laquelle, lesquels, lesquelles; auquel, à laquelle, auxquels, auxquelles, duquel, de laquelle, desquels, desquelles и т.д.) формы относительных местоимений. Местоимения en и y. Особенности их употребления и синтаксические функции. Наречие (l′adverbe). Простые и составные наречия. Образование наречий образа действия с помощью суффикса -ment и их отличие от существительных, образующихся с помощью этого же суффикса. Разряды наречий по значению: наречия места, времени, образа действия, утверждения, отрицания, количества и др. Место наречий beaucoup, peu, assez, plus, trop и др., употребляемых в количественном значении в сложных временных формах. Выражение неопределённого количества при помощи слов plus de ..., des milliers de ... и др. Степени наречий (les degrés des adverbes). Образование и употребление сравнительного и превосходного степеней наречий. Сравнительная и превосходная степени наречий beaucoup, peu, bien. Souvent - plus souvent - le plus souvent как выражения интенсивной степени (le degré d'intensité) наречия. Глагол (le verbe). Изъявительное наклонение глагола. Простые временные формы глаголов в изъявитель¬ном наклонении: образование и употребление le présent de l'indicatif, le futur simple, le passé simple, l’ imparfait и le futur dans le passé. Сложные временные формы изъявительного наклонения. Образование и употребление le passé composé и le plus-que-parfait. Согласование причастия прошедшего времени (le participe passé) в роде и числе с подлежащим в сложных временных формах, образующихся с помощью вспомогательного глагола être. Особенности употребления причастия прошедшего времени (le participe passé) в роли определения. Образование и употребление временных форм le futur proche (le futur immédiat) и le passé récent (le passé immédiat). Согласование времён в изъявительном наклонении (la concordance des temps de l′ indicatif): 1. План настоящего времени (plan du présent). 2. План прошедшего времени (plan du passé). Прономинальные (местоименные) глаголы (les verbes pronominaux) и особенности их употребления в простых и сложных временных формах глагола. Модальные глаголы (les verbes modaux): pouvoir, vouloir, devoir. Особенности их спряжения и употребления. Повелительное наклонение глагола (le mode impératif): утвердительная и отрицательная формы. Условное наклонение глагола (le mode conditionnel). Образование и употребление настоящего времени условного наклонения (le conditionnel présent). Согласование времён после союза si. Образование и употребление настоящего времени сослагательного наклонения (le subjonctif présent). Спряжение обиходных глаголов 3-й группы (venir, prendre, faire, être, avoir, aller, savoir, pouvoir, vouloir и т.д.) в subjonctif présent. Действительный залог глагола (la voix active): образование и употребление. Пассивный залог глагола (la voix passive): образование и употребление. Побудительный залог глагола (la voix factitive). Неспрягаемые формы глагола (les formes non-personnelles du verbe): причастие настоящего времени (le participe présent), причастие прошедшего времени (le participe passé). Деепричастие (le gérondif) и его синтаксические функции. Инфинитив (l’infinitif) и его синтаксические функции. Предлоги (les prépositions): à, avant, avec, après, de, devant, chez, pendant, par, pour, près de, sous, sur, parmi, entre, sans (sans+verbe; sans+nom), derrière, en, au milieu de, vers (в значении времени и места), autour de, au-dessus de, au-dessous de, jusqu'à (в значении времени и места), dans (в значении времени и места), depuis и др. Особенности употребления предлогов перед названий страна и город. Союзы (les conjonctions). Сочинительные (et, ou, mais, car) и подчинительные (parce que, comme, que, dès que, lorsque, pendant que, quand, si) союзы. Отрицательные частицы ne ... pas, ne ... jamais, ne ... rien, ne ... plus, ne … personne и др. Усилительные частицы que и si.
Hемецкий язык
DIE PHONETIK. Die Buchstaben- und Lautzusammensetzung. Laut-Buchstaben-Beziehung. Lange und kurze Vokale. Laut- und Buchstabenkombinationen. Diphthonge, Affrikate. Betonung. Betonung in zusammengesetzten Wörtern. Betonung in Verben mit trennbaren und untrennbaren Präfixen. DIE LEXIK. Lexikalische Bedeutung. Monosemische und polysemische Wörter. Synonyme und Antonyme. Sprichwörter. Feste Wortverbindungen. Gruß- und Abschiedsformeln. Die Wortbildung. DIE MORPHOLOGIE. Die Hauptarten der Substantive. Die drei Kategorien der Substantive: Genus, Kasus und Numerus. Die Bestimmung der Genera der Substantive nach Bedeutung und Suffixen. Pluralbildung der Substantive. Deklination der Substantive im Singular). Deklination der Substantive: die starke, schwache, besondere und weibliche. Deklination der Substantive im Plural. Die Arten der Artikel. Der bestimmte und der unbestimmte Artikel. Die Funktionen des Artikels als das Geschlecht, die Anzahl und der Fall. Der Gebrauch und das Fehlen der Artikel. Die Deklination der bestimmten und unbestimmten Artikel. Das Adjektiv. Die Hauptmerkmale der Adjektive. Steigerungsstufen der Adjektive: Positiv, Kompara¬tiv und Superlativ. Ausnahmen. Deklination der Adjektive. Schwache, starke und gemischte Deklinationen der Adjektive. Der Gebrauch des Adjektivs im Satz: a) der Gebrauch des Adjektivs im Satz als Prädikat; b) der Gebrauch des Adjektivs im Satz als Attribut; c) die Substantivierung der Adjektive. Das Pronomen. Die Arten der Pronomen: Personalpronomen, Possessivpronomen, Interrogativpronomen oder Fragepronomen, Demonstrativpronomen, Reflexivpronomen, Negativpronomen, Relativpronomen. Deklination der Pronomen. Das Zahlwort. Kardinalzahlen, Ordinalzahlen und Bruchzahlen. Die Bildung und der Gebrauch der Kardinal-, Ordinal- und Bruchzahlen. Verwenden von quantitativen und ordinalen Zahlen als Datumsindikatoren. Schreiben komplexer Zahlen. Das Adverb. Die Arten des Adverbs: Lokaladverbien, Temporaladverbien, Adverbien der Art und Weise, Adverbien des Grades. Adverbien, die speziell Vergleichsgrade und Superlative modifizieren. Das Verb. Drei Grundformen des Verbs: Voll- und Hilfsverben, regel- und unregelmäßige Verben, Modalverben. Trennbare und untrennbare Verben. Zeitformen des Verbs: Präsens, Präteritum (Imperfekt), Perfekt, Plusquamperfekt, Futur I. Kongruenz der Zeitformen. Rektion des Verbs. Infinitivformen des Verbs: Der Infinitiv, Partizip I, Partizip II. Ihre Verwendung als Adjektive und Adverbien und Fälle. Benennung von Partizipformen. Der Infinitiv. Verwendung des Infinitivs mit und ohne "zu". Infinitivgruppen und Infinitiv Bildungen. Der Imperativ. Bildung und Verwendung des İmperativs. Das Passiv. Bearbeitung und Bedienung von Präsens, Imperfekt (Präteritum), Perfekt, Plusquamperfekt, Futurum Passiv. Die Präpositionen. Die Konjunktionen. Beiordnende und Unterordnende Konjunktionen. DIE SYNTAX. Der einfache Satz. Satzarten: Aussagesatz, Fragesatz und Imperativsatz. Kongruenz von Subjekt und Prädikat. Wortstellung im einfachen Satz. Die Stellung der Verneinungswörter nicht und kein im Satz. Der zusammengesetzte Satz. Satzreihe und Satzgefüge. Die Stellung des konjugierten Verbs im Hauptsatz und Nebensatz. Die Wortfolge im Nebensatz. Die Objektsätze, die Attributsätze, die Adverbialsätze. Die Temporalsätze, die Kausalsätze, die Finalsätze, die Bedingungssätze.
